Zostałeś zalogowany. Za X sek. strona zostanie przeładowana.

Logo NInA
proj. Matylda Sałajewska
Powrót

Festiwal NInA Wersja Beta | Cyfrowe opowieści

Weź udział w nowym, cyklicznym święcie kultury audiowizualnej! Jego pierwsza edycja będzie poświęcona nowym strategiom narracyjnym, opowiadaniu historii w mediach cyfrowych i archiwom widzianym z perspektywy osobistej i emocjonalnej. Poza debatami i warsztatami, będzie można obejrzeć wystawę interaktywnych instalacji i webdoców, a także wziąć udział w lokalnym projekcie artystycznym oraz pikniku audiowizualnym.
Wprowadzenie
Program
Sekcje tematyczne
Wydarzenia
Goście
Partnerzy
Zespół
Kontakt
3275 kg Orchestra
zespół muzyczny
Prawdopodobnie jedyna taka orkiestra w Polsce! Niesamowity trzydziestoosobowy zespół instrumentalistów, kompozytorów oraz twórców dźwięku i wizualizacji. Jego członkami są zarówno doświadczeni profesjonaliści, jak młodzi eksperymentatorzy i szaleni pasjonaci muzyki. Wszyscy wywodzą się z różnych, pozornie odległych artystycznych światów, tutaj jednak – pod dyrekcją Macieja Trifonidisa – współdziałają w pełnej harmonii. Na charakter orkiestry ogromny wpływ ma fascynacja muzyką etniczną, jazzem w wielu jego odmianach, muzyką eksperymentalną, klasyczną, współczesną kameralistyką i muzyką filmową. 3275 kg Orchestra powstała przy Bemowskim Centrum Kultury, które jest również jej impresariatem.

Katarzyna Bojarska
Adiunkt w Instytucie Badań Literackich PAN
Adiunkt w Instytucie Badań Literackich PAN, gdzie pracuje w Zespole do Badań nad Literaturą i Kulturą Późnej Nowoczesności, członkini Uniwersytetu Muri im. Franza Kafki. Zajmuje się relacjami sztuki, literatury, historii i psychoanalizy. Autorka tekstów i przekładów – tłumaczka między innymi książki Susan Buck-Morss Hegel, Haiti i historia uniwersalna, autorka książki Wydarzenia po Wydarzeniu: Białoszewski – Richter – Spiegelman (Warszawa 2012). Współzałożycielka i redaktorka pisma „Widok. Teorie i praktyki kultury wizualnej”.

Katarzyna Boratyn
kuratorka i producentka
Organizatorka wydarzeń z zakresu filmu i nowych mediów, badaczka współczesnego dokumentalizmu. Przez szereg lat związana z Kino.Lab CSW Zamek Ujazdowski (w latach 2010–2012 była jego kuratorką). Obecnie jako wolny strzelec współpracuje z instytucjami kultury i organizacjami w zakresie programowania i realizacji wydarzeń (między innymi wystaw „Opowiedz to sam” i „Przechwycenie” w ramach festiwalu Przemiany w 2014 roku oraz sekcji KRK Interactive na 55. Krakowskim Festiwalu Filmowym). Publikuje między innymi w „Obiegu”. Autorka bloga „Love the Doc”. Stypendystka MKiDN i m. st. Warszawy. W Instytucie Kultury Polskiej UW przygotowuje doktorat o współczesnym filmie dokumentalnym. Wspólnie z projektantką Małgorzatą Jurko realizuje dokument interaktywny „Linia 9”.

Édith Carron
ilustratorka
Pracująca w Berlinie ilustratorka francuskiego pochodzenia. W jej dorobku znajdują się zarówno ilustracje publikowane w mediach papierowych, jak i produkcje animowane. Pracowała dla mediów francusko- i niemieckojęzycznych. Jej dzieła są zabawne, spontaniczne i pełne kolorów; w swojej pracy Carron skupia się na tematach społecznych i socjologicznych, szczególną uwagę poświęcając kwestiom związanym z płcią i przedstawianiem kobiet w mediach.

Anna Desponds
kuratorka
Menedżerka kultury, kuratorka filmowa, edukatorka. Wieloletnia współtwórczyni festiwalu Planete+ Doc (obecnie Docs Against Gravity). Z wykształcenia socjolożka i antropolożka, absolwentka warszawskiego MISH-u. Interesuje się m.in. przyszłością audiowizualności, dokumentalistyką i projektowaniem doświadczeń. Wspiera dialog międzykulturowy i próbuje uprawiać zrównoważoną turystykę. fot. Piotr Skrzycki

Mirosław Filiciak
medioznawca
Profesor Uniwersytetu SWPS, gdzie kieruje Instytutem Kulturoznawstwa. Zajmuje się relacjami mediów cyfrowych i praktyk społecznych. Autor książki Media, wersja beta, redaktor kwartalnika „Kultura popularna”, regularnie pisuje też do magazynu o grach „Pixel”. Niedawno ukazała się książka Dwa zero. Alfabet kultury i inne teksty, w której znalazły się pisane przez niego wspólnie z Alkiem Tarkowskim felietony z „Dwutygodnika“.

Bartek Gliński
producent i reżyser
Dokumentalista i producent, autor filmów dokumentalnych na zlecenie polskich telewizji. Ukończył Uniwersytet Warszawski. Współzałożyciel firmy produkcyjnej Impakt Film, która skupia się na tworzeniu zaangażowanych społecznie i kreatywnych filmów dokumentalnych. Impakt produkuje filmy reżyserowane przez jego dwóch założycieli, oraz przez innych twórców podzielających ich ideały. Firma zajmuje się także produkcją filmów pełnometrażowych we współpracy z międzynarodowymi partnerami. Od niedawna zajmuje się także produkcją interaktywnych projektów transmedialnych.

Mateusz Halawa
teoretyk kultury
Mateusz Halawa pracuje jako asystent w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk oraz jako kierownik Zespołu Humanistyki i Nauk Społecznych w School of Form w Poznaniu. Studiował socjologię i antropologię, jest doktorantem The New School for Social Research w Nowym Jorku.

Maciek Hamela
producent i reżyser
Dokumentalista i producent z dużym doświadczeniem na stanowisku drugiego reżysera we francuskich produkcjach kinowych i telewizyjnych. Ukończył Szkołę Filmową EICAR w Paryżu. Jest współzałożycielem warszawskiej firmy produkcyjnej Impakt Film, która skupia się na tworzeniu zaangażowanych społecznie i kreatywnych filmów dokumentalnych. Impakt produkuje filmy reżyserowane przez jego dwóch założycieli, oraz przez innych twórców podzielających ich ideały. Firma zajmuje się także produkcją filmów pełnometrażowych we współpracy z międzynarodowymi partnerami. Od niedawna zajmuje się także produkcją interaktywnych projektów transmedialnych.

Benjamin Hoguet
autor i showrunner treści interaktywnych i transmedialnych
Odkąd współzałożył w 2012 roku Racontr, wspiera jako niezależny twórca inicjatywy umacniające nowe formy narracyjne. W tym celu współzałożył też w 2013 roku Storycode Paris – organizację non-profit, która zorganizowała dziesiątki konferencji i warsztatów poświęconych treściom interaktywnym i transmedialnym. W czerwcu 2015 roku opublikował jedną z pierwszych książek poświęconych nowym formom narracyjnym pt. Nowe podejście do narracji (fr.: La Narration Réinventée).

Anna Konik
artystka
Tworzy wideo, instalacje, fotografie i rysunki. Otrzymała tytułu doktora sztuk pięknych. Wykładała gościnnie na uniwersytecie w Bielefeld, Uniwersytecie Humboldta w Berlinie oraz Sommerakademie w Salzburgu. Laureatka stypendiów artystycznych i naukowych. Wystawy indywidualne między innymi w Void Gallery w Derry oraz Max Libermann Haus w Berlinie. Wystawy grupowe między innymi w Zachęcie (Postęp i higiena), Konstmuseum & Moderna Museet w Malmö (A Voice of Ones Own) oraz Martin-Gropius-Bau, Berlin (Obok. Polska–Niemcy. 1000 lat historii w sztuce).

Iwona Kurz
historyczka, badaczka, filmoznawczyni
Wicedyrektorka Instytutu Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się historią nowoczesnej kultury polskiej ujmowanej przez pryzmat obrazu, antropologią kultury wizualnej i problematyką gender. Autorka książki Twarze w tłumie (2005, Nominacja do Nagrody Nike, Nagroda im. Michałka za najlepszą książkę filmoznawczą), współautorka Obyczajów polskich. Wiek XX w krótkich hasłach (2008), redaktorka antologii Film i historia (2008), współredaktorka podręczników Antropologia ciała (2008) i Antropologia kultury wizualnej (2012). Stale publikuje w „Dwutygodniku”; współredaguje „Widok. Teorie i praktyki kultury wizualnej” (www.widok.ibl.waw.pl).

Wojciech Orliński
dziennikarz
Z wykształcenia chemik, z zawodu dziennikarz. Od 1997 związany z Gazetą Wyborczą. Autor kilku książek, między innymi manifestu technofobicznego „Internet, czas się bać” (2013) i albumu „10 lat emocji. Polski film 2005-2015” (2015). Obecnie pracuje nad biografią Stanisława Lema.

Lev Manovich
medioznawca
Autor siedmiu książek, między innymi Software Takes Command (2013), Soft Cinema: Navigating the Database (2005) i The Language of New Media (2001), która okrzyknięta została „najbardziej wyczerpującą i prowokującą publikacją na temat historii mediów od czasów Marshalla McLuhana”. Manovich jest profesorem w The Graduate Center w City University of New York i dyrektorem Software Studies Initiative, organizacji zajmującej się analizą i wizualizacją zbiorów danych dotyczących kultury.

Marcin Marczyk
producent filmowy i telewizyjny
Entuzjasta nowych mediów i technologii, zainteresowany ich wpływem na sposoby opowiadania historii. Uczestnik The Pixel Lab, Transmedia Next, Multi Platform Business School. Rozwija platformę Udyssey (www.udyssey.com), wspierającą turystykę filmową i literacką, służącą do nanoszenia opowieści na tkankę miejską.

Shannon Mattern
profesor w School of Media Studies przy nowojorskiej The New School
Badania i praca dydaktyczna Sharon Mattern skupia się na tym jak formy mediów wiążą się z przestrzeniami (architektonicznymi, miejskimi, konceptualnymi) które współtworzą i w ramach których funkcjonują. Jej publikacje koncentrują się na bibliotekach i archiwach, infrastrukturze mediów (zarówno fizycznej jak i intelektualnej), materialnych cechach obiektów medialnych, siedzibach konglomeratów mediowych i miejscach, gdzie wykonuje się związaną z mediami pracę, brandingu miejsc, publicznych projektach związanych z szeroko pojętym designem, miejskiej sztuce mediów i zapośredniczonych doznaniach (szczególnie w sferze dźwięków).

Jeremy Mendes
twórca i producent treści interaktywnych w NFB Canada
Artysta mieszkający w Vancouver, od ponad piętnastu lat związany ze sztuką interaktywną. Sukces projektu „Bear 71” przyniósł mu liczne wyróżnienia, w tym statuetkę Cannes Cyber Lion i nagrodę Favourite Website Awards. Gościł na wielu międzynarodowych festiwalach, gdzie prezentował swój projekt na żywo i opowiadał o sztuce interaktywnej. Wraz z NFB współtworzył projekty „The Last Hunt”, „The Devils Toy Redux”, „This Land” oraz – we współpracy z dziennikiem „The Guardian” – „Siedem Cyfrowych Grzechów Głównych”.

Margaux Missika
producentka wykonawcza
Zdobywszy podwójny tytuł licencjata (ekonomii i filologii angielskiej), magistra zarządzania, oraz pierwsze doświadczenia w branży IT w Brainsonic, Margaux zajęła się projektami z zakresu fikcji i czasopism w firmie produkcyjnej CALT. W 2010 r. dołączyła do Upian i zaczęła współtworzyć audiowizualne treści sieciowe. Wyprodukowała kilka projektów, w tym „Happy World”, „Manipulations”, „Prison Valley”, „Alma – a Tale of Violence”, oraz „Génération quoi?” Niedawno Upian wyprodukowało także „Do Not Track”, spersonalizowany serial dokumentalny na temat prywatności i gospodarki sieciowej.

Ola Mrozowska
animatorka, edukatorka
Ola Mrozowska, współzałożycielka pracowni Dwie Ole, od 2010 roku działa z Olą Tatarczuk w obszarze projektowania zmiany społecznej, szeroko rozumianej edukacji i animacji oraz promocji i rozwoju dziedzictwa kulturowego. Dwie Ole realizują warsztaty i szkolenia dla dorosłych i dzieci z obszaru sztuk wizualnych oraz edukacji kulturalnej.

Małgorzata Omilanowska
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Prof. dr hab. Małgorzata Omilanowska jest historykiem sztuki. Specjalizuje się w problemach architektury XIX i XX wieku, teorii sztuki i opieki nad zabytkami. Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, studiowała także na Wydziale Architektury Uniwersytetu Technicznego w Berlinie. Doktoryzowała się na Uniwersytecie Warszawskim w 1995 roku, a habilitowała w Instytucie Sztuki PAN w 2005 roku. W 2013 roku otrzymała tytuł naukowy profesora. Odbyła też studia podyplomowe w zakresie finansów i podatków w SGH w Warszawie (dyplom 2003). Była stypendystką kilkunastu europejskich instytucji naukowych, m.in. British Academy oraz Wissenschaftskolleg zu Berlin. Uczestniczyła w wielu międzynarodowych projektach naukowych, współpracując m.in. z Instytutem Herdera w Marburgu i Geisteswissenschaftliches Zentrum Geschichte und Kultur Ostmitteleuropas w Lipsku.

Giulia Palladini
teoretyczka i badaczka performatyki
Zajmuje się zagadnieniami pracy performatywnej i wolnego czasu, archiwów, materialistycznych teorii produkcji artystycznej, oraz performansu queerowego. Obroniła doktorat na Uniwersytecie w Pizie (2009), była gościnnym wykładowcą na Uniwersytecie Nowego Jorku (2007–2008). Przez ostatnie dwa lata była stypendystką Fundacji Alexandra von Humboldta na Uniwersytecie Erfurckim. Jej teksty pojawiły się w kilku międzynarodowych dziennikach naukowych, współtworzyła też w charakterze teoretyczki i/lub kuratorki kilka znaczących projektów artystycznych (m.in. Affective Archives, Vercelli 2009; Living Rooms, L’Aquila 2011; Taking Time, Helsinki 2013; Experimenta/Sur, Bogota, 2014; Flamme éternelle, Paryż, 2014; Zu ICH um WIR z Sein, Lipsk, 2014). Współredagowała z Marco Pustianazem Lexicon for an Affective Archive (Gdańsk: słowo/obraz terytoria, 2015), jest też autorką powstającej właśnie książki The Scene of Foreplay: Theatre, Labor and Leisure (Evanston: Northwestern University Press, 2016).

Marco del Pra'
twórca „Atterwasch”
Studiował fotografię w Mediolanie i komunikację wizualną na Uniwersytecie Bauhaus w Weimarze. Od 2005r. mieszka w Berlinie. Jest niezależnym fotografem pracującym na zlecenie gazet i czasopism, a także realizuje dłuższe projekty fotograficzne. Specjalizuje się w fotografii dokumentalnej, portretowej i prasowej. W 2014 roku stworzył do spółki z Frédérikiem Dubois i kanałem Arte uznany przewijany (scroll-down) dokument Atterwasch, który został między innymi zakwalifikowany do konkursu transmedialnego Genewskiego Międzynarodowego Festiwalu Filmowego.

Aleksandra Przegalińska
adiunkt w Akademii Leona Koźmińskiego
Doktoryzowała się w Zakładzie Filozofii Kultury Instytutu Filozofii UW, obecnie jest adiunktem w Akademii Leona Koźmińskiego. Absolwentka The New School for Social Research w Nowym Jorku, gdzie uczestniczyła w badaniach dotyczących tożsamości w rzeczywistości wirtualnej. Interesuje się rozwojem nowych technologii, zwłaszcza zaś technologii zielonej i zrównoważonej, humanoidalnej sztucznej inteligencji, robotów społecznych i technologii ubieralnych.

Marco Pustianaz
wykładowca literatury angielskiej i teatru na Università del Piemonte Orientale
Badając koncepcję archiwów afektywnych opublikował „Un/archive” w Performing Archives (Kopenhaga 2013) oraz kilka innych esejów po włosku. W 2010 roku został – we współpracy z Giulią Palladini i Annalisą Sacchi – kuratorem międzynarodowej konferencji Affective Archives, która podeszła eksperymentalnie do formatu i praktyki działań akademickich zwracając się do uznanych artystów i badaczy z prośbą o stworzenie performatywnych ram tego wydarzenia. Odegrał kluczową rolę we wprowadzeniu teorii queer na terenie Włoch. Współredaguje „Áltera” – cykl książek ukazujących zagadnienia interkulturowe z perspektywy teorii queer i gender. Opublikował prace z zakresu teorii queer, afektów w praktyce teatralnej i roli widza w performansie. Od 2004 roku jest koordynatorem i instruktorem TiLLiT Project, który zajmuje się promocją wykorzystywania teatru w nauczaniu języków obcych.

Britta Senn
niezależna dziennikarka i autorka warsztatów medialnych
Ma tytuł magistra z zakresu zarządzania mediami, pracowała jako młodszy producent przy telewizyjnych programach dokumentalnych, pisała dla kilku czasopism i prowadzi warsztaty w niemieckich szkołach i za granicą. Britta dołączyła do zespołu DOK Leipzig trzy lata temu i obecnie nadzoruje DOK Interactive, sekcję DOK Leipzig poświęconą nowym formom niefikcyjnej narracji audiowizualnej. Jest organizatorką konferencji projektów interaktywnych DOK Leipzig Net Lab oraz pierwszej wystawy interaktywnych projektów w DOK Leipzig. Zawsze chętnie poznaje ludzi i projekty wprowadzające innowacje w dziedzinie narracji.

Agnieszka Słodownik
koordynatorka programowa festiwalu
Od 2010 roku pracuje w dziale programowym NInA. Kuratorka wystawy Wejdź na poziom 2.0 w ramach festiwalu Kultura 2.0 (2010–2013). W magazynie dwutygodnik.com prowadzi dział Media, gdzie zajmuje się kulturą i sztuką mediów, komiksem, grami komputerowymi i innymi hybrydami. Współautorka: strony barmleczny.com (2000–2013), magazynu sztuki „Meble” (2001–2002), tomiku poezji ęą (2005), audycji Strefa podtekstu w Jazz Radio (2005), remiksu wiersza Joanny Mueller „lanugo” (2010), gry w obiegi kultury (2012), gry paragrafowej popiół ◀︎▷ diament (2014). Kuratorka interaktywnej wystawy ♪:Gramy! podczas 20. Biennale Sztuki dla Dziecka w Poznaniu (2015).

Filip Springer
reporter, fotograf
Współpracuje z „Dużym Formatem”, „Polityką”, „Tygodnikiem Powszechnym”. Autor książek reporterskich poświęconych przestrzeni, między innymi Zaczynu. O Zofii i Oskarze Hansenach (Karakter) oraz Wanny z kolumnadą. Reportaży o polskiej przestrzeni (Czarne). Stypendysta Fundacji Herodot im. Ryszarda Kapuścińskiego.

Michał Szota
projektant interakcji i grafiki, koder
Eksperymentuje z nowymi mediami – jest autorem animowanych infografik internetowych, instalacji interaktywnych, gry tekstowej i stron www. Współpracował między innymi z Centrum Sztuki WRO, Centrum Cyfrowym Projekt: Polska, Muzeum Miasta Stołecznego Warszawy, Muzeum Historii Polski, Instytutem Kultury Polskiej UW, Fundacją Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego, Pracownią Badań i Innowacji Społecznych „Stocznia”, Fundacją Ortus i Medialabem Katowice.

Ola Tatarczuk
animatorka, edukatorka
Ola Tatarczuk, współzałożycielka pracowni Dwie Ole, od 2010 roku działa z Olą Mrozowską w obszarze projektowania zmiany społecznej, szeroko rozumianej edukacji i animacji oraz promocji i rozwoju dziedzictwa kulturowego. Dwie Ole realizują warsztaty i szkolenia dla dorosłych i dzieci z obszaru sztuk wizualnych oraz edukacji kulturalnej.

The Very Polish Cut-Outs
kolektyw didżejski
Ideą The Very Polish Cut-Outs jest promowanie zapomnianych pereł polskiej muzyki poprzez nadawanie im nowego charakteru. Pomysłodawcami i autorami projektu są Maciej Zambon i Kacper Kapsa – didżeje, organizatorzy imprez i blogerzy od lat związani z polską sceną muzyki elektronicznej. Założona przez nich wytwórnia promuje zapomniane przeboje z lat 70. i 80., prezentując je w nowej, zremiksowanej odsłonie. Efektem pracy tej dwójki oraz zaprzyjaźnionych z nimi producentów jest 14 cyfrowych EP-ek oraz niezliczone remiksy. Dzięki muzycznej kreatywności Zambona i Kapsy nowe życie dostały piosenki Breakoutu, Czerwonych Gitar, Kombi, Krystyny Prońko i wielu innych. Utwory z bogatego katalogu The Very Polish Cut-Outs były prezentowane w nowojorskiej audycji „Beats In Space”, australijskim „Noise In My Head” czy londyńskim portalu „Testpressing”. Fot. Oliwia Szanajca-Kossakowska

Katarzyna Tórz
redaktorka, kierowniczka działu programowego NInA
Ukończyła filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie w Instytucie Sztuki PAN przygotowuje pracę doktorską na temat obecności postludzkiej we współczesnym teatrze. Redagowała książkę Tak jakby nic się nie wydarzyło. Teatr Forced Entertainment Tima Etchellsa (2015), Polityka wyobraźni – scena flamandzka (2011, wspólnie z Dorotą Semenowicz) i Granice wykluczenia. Pomiędzy estetyką a etyką (2012). Jest pomysłodawczynią serii „Archiwa i humanistyka” oraz redaktorką polskiego wydania książki Leksykon archiwum afektywnego. Współpracuje programowo z Malta Festival Poznań, realizując sekcję tematyczną Idiomy.

Jesse de Vos
badacz mediów interaktywnych w Holenderskim Instytucie Audiowizualnym
Ukończywszy z wyróżnieniem uczelnię (praca z zakresu teorii afektu) i interaktywny dokument „Bear 71” (NFB, 2011) zaczął pracować jako badacz dla uniwersytetu VU w Amsterdamie, pisząc dla niego o konserwacji interaktywnych produkcji audiowizualnych. Obecnie skupia się na grach komputerowych jako elementach spuścizny kulturowej i szuka sposobów na utrwalenie ich dla przyszłych pokoleń. Równocześnie pracuje nad kilkoma projektami badającymi nowe, interaktywne sposoby korzystania z archiwów.

Warszawska Orkiestra Rozrywkowa im. Igora Krenza
zespół muzyczny
Orkiestrę współtworzą artyści w różnym wieku, z różnym wykształceniem i podejściem do muzyki. Zamysłem projektu jest ciągłe odświeżanie jego formuły, stąd ma on wiele odsłon i edycji, za każdym razem prowadzonych przez innych artystów. Zespół występował już na otwarciu XXI Malta Festival Poznań, na Warszawskich Spotkaniach Teatralnych oraz podczas dansingów organizowanych w ramach festiwalu Niewinni Czarodzieje. W ramach finałowego koncertu Lado w Mieście 2013 WOR zagrała własną interpretację konceptualnego albumu Becka Song Reader. Po świetnym przyjęciu wykonała ten materiał rok później na katowickim OFF Festivalu. Dla TR Warszawa zrealizowała natomiast dwa projekty: odtworzenie wydanej w 1968 roku płyty zespołu Brazilian Octopus oraz koncert utworów Jerzego Woźniaka, zapomnianego kotlisty Filharmonii Narodowej, urozmaiconych twórczością amerykańskiego kompozytora i aranżera Lesa Baxtera. fot. Artur Lądownik

Dominique Willième
szef działu nowych mediów telewizji Arte
Po latach konsultowania dla gigantów mediów i pracy w redakcji kilku internetowych projektów popkulturowych, Willième zajął się w 2007 roku produkcją projektów interaktywnych w pełnym wymiarze. Współtworzył paryskie studio Fresh Media, a następnie dołączył do Arte jako redaktor naczelny treści sieciowych i szef rozwoju nowych platform.

Łukasz Zaremba
badacz, tłumacz
Napisał doktorat w Zakładzie Filmu i Kultury Wizualnej Instytutu Kultury Polskiej UW. Pracuje w Muzeum Sztuki w Łodzi. Interesuje się teoriami kultury wizualnej i metodologią badań wizualnych. Publikował w „Kontekstach”, „Kulturze Współczesnej”, „Invisible Culture", „Dialogu”, „Kulturze Popularnej” i na dwutygodnik.com. Laureat Stypendium Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Stypendium FNP START 2012 i START 2013. Autor przekładów Zawieszenia percepcji Jonathana Crary’ego (wspólnie z Iwoną Kurz, 2009) oraz Czego chcą obrazy? W.J.T. Mitchella (2013). Członek zespołu redakcyjnego podręcznika akademickiego Antropologia kultury wizualnej (2012). Współzałożyciel i redaktor pisma „Widok. Teorie i praktyki kultury wizualnej”.

Krzysztof Żwirblis
artysta, kurator
Od 1976 pracuje w Akademii Ruchu. Prowadził Galerię AR w kinoteatrze „Tęcza” (1992–1997) oraz Galerię Studio (2007–2012) w Warszawie. Kurator cyklu wystaw poświęconych demokracji: „Władza ludu” (Galeria Arsenał, Białystok 2002) i „Demos kratos” (Galeria Klimy Bocheńskiej w Warszawie, BWA Zielona Góra, BWA Bielsko-Biała, 2006–2007). Twórca projektów społeczno-artystycznych: „Tania telewizja” (Warszawa, 2005); „Telewizja osiedlowa” (Zielona Góra, 2007); „Muzeum społeczne” (15 edycji od 2010); „Piazza. Bezinteresowna przestrzeń miejska” (Warszawa, 2013); „Przejęcie/ Przyjęcie” (Białystok, 2015). Jego projekty były prezentowane między innymi w Zachęcie, Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie, Austriackim Forum Kultury, Muzeum Miasta Skopje, Rizzordi Art Foundation w Sankt-Petersburgu i Kunstraum Pro Arte w Hallein (Austria).

Ryszard W. Kluszczyński
profesor dr hab. nauk humanistycznych
Na Uniwersytecie Łódzkim kieruje Katedrą Mediów i Kultury Audiowizualnej. Profesor w Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Zajmuje się sztuką nowych mediów, sztuką wideo i filmem awangardowym, a także zagadnieniami cyberkultury oraz społeczeństwa informacyjnego. W latach 1990-2001 kurator w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie, autor wielu międzynarodowych wystaw i projektów artystycznych. W roku 2010 kurator Międzynarodowego Biennale Sztuki Współczesnej „Mediations” w Poznaniu. Od 2011 roku dyrektor artystyczny międzynarodowego projektu Art & Science Meeting w Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia w Gdańsku. Opublikował między innymi książki: Sztuka interaktywna. Od dzieła-instrumentu do interaktywnego spektaklu (2010); Społeczeństwo informacyjne. Cyberkultura. Sztuka multimediów (2001); Film – wideo – multimedia. Sztuka ruchomego obrazu w erze elektronicznej (1999); Obrazy na wolności. Studia z historii sztuk medialnych w Polsce (1998); Awangarda. Rozważania teoretyczne (1997); Film – sztuka Wielkiej Awangardy (1990).

Agnieszka Pajączkowska
animatorka kultury
Autorka projektów kulturalnych i twórczych, Współtworzy Towarzystwo Inicjatyw Twórczych “ę” oraz Stowarzyszenie Katedra Kultury, jest doktorantką w Instytucie Kultury Polskiej IKP UW oraz stypendystką MKiDN. Prowadzi Wędrowny Zakład Fotograficzny (wedrownyzakladfotograficzny.pl). Zajmuje się wspieraniem lokalnych liderów i instytucji kultury, etnoanimacją, edukacją wizualną i muzealną oraz pracą z lokalną historią i domowymi archiwami fotograficznymi. Współpracuje m.in. z Domem Spotkań z Historią, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Fundacją Sztuk Wizualnych, Fundacją im. Zofii Rydet.

Joanna Mikulska
dziennikarka, animatorka kultury, producentka
Absolwentka kulturoznawstwa oraz specjalizacji Animacja Kultury w Instytucie Kultury Polskiej UW. Autorka i koordynatorka projektu „Korzenie Siekierek” w Domu Kultury Dorożkarnia, dotyczącego historii osiedla Siekierki w Warszawie. Współpracowniczka Domu Spotkań z Historią i Towarzystwa Inicjatyw Twórczych „ę”. Latająca Animatorka Kultury, specjalizująca się w pracy z lokalną historią, wspomnieniami i fotografią. Producentka wystaw i wydarzeń społeczno-kulturalnych. Interesuje się kreatywną pracą ze lokalną historią oraz reportażem (pisanym i radiowym).