Pianohooligan | Experiment: Penderecki | Aria | fragment

kategoria: muzyka

Młody pianista, Piotr Orzechowski, dokonał nagrania 7 utworów Krzysztofa Pendereckiego, podejmując się zarówno ich reinterpretacji, jak i prób możliwie wiernego odczytania oryginałów oraz wariacji na temat kompozycji autora Trenu Ofiarom Hiroszimy. Piotra Orzechowskiego wspierał w jego przedsięwzięciu sam kompozytor.

Transkrypcja to zapis wypowiedzi zawartych w pliku audialnym lub audiowizualnym.

Umożliwia linkowanie do konkretnego momentu w pliku. Pozwala udostępniać materiały audiowizualne osobom niesłyszącym.

Pomóż nam tworzyć transkrypcje.


Zaproponuj transkrypcję

Pianohooligan | Experiment: Penderecki | Aria | fragment

  • reżyseria: -
  • scenariusz: -
  • język: polski
  • rok produkcji: 2012
  • jakość: dobra
  • czas trwania: 00'32"
  • kategoria: muzyka
  • gatunek: utwór muzyczny
  • producent: Decca, Universal Music Polska, Narodowy Instytut Audiowizualny

Krzysztof Penderecki, Aria z Trzech utworów w jednym stylu (1963), fragment

Na Trzy utwory w jednym stylu (1963) składa się liryczna, tonalna Aria oraz dwa Menuety. Kompozycje pierwotnie weszły w skład ścieżki dźwiękowej do kultowego filmu Rękopis znaleziony w Saragossie Wojciecha Jerzego Hasa. Dostosowując ilustrację muzyczną do tematyki filmu Krzysztof Penderecki zastosował w Trzech utworach archaiczne środki w stylu muzyki barokowej.

(…) jest jeszcze Aria z Trzech utworów w dawnym stylu i wynikający z niej cykl wariacji. Nie mają one tematu głównego, przewodniego, bo nie oparł ich Orzechowski wprost na żadnej z kompozycji Pendereckiego. To raczej swobodne impresje na temat wszystkiego, co wydarzyło się w świecie dźwiękowym tego projektu. A jednocześnie kolejny popis muzycznej elokwencji i bogatej inwencji twórczej w temacie improwizacji.

Tomasz Handzlik, Dwutygodnik.com

Przebojem krążka będzie z pewnością melodyjna, wpadająca w ucho Aria.

Ewa Szczecińska, jazz forum

23 listopada 2012 roku nakładem prestiżowej londyńskiej wytwórni Decca Classics ukazała się płyta Experiment: Penderecki – debiutanckie solowe nagranie Piotra Orzechowskiego, znanego jako Pianohooligan, poświęcone w całości muzyce wielkiego polskiego kompozytora. Materiał na płytę zarejestrowano w Szwajcarii; była to jedna z nagród, jaką Piotr Orzechowski otrzymał za zwycięstwo w 13. konkursie Parmigiani Montreux Jazz Solo Piano, zorganizowanym w ramach 45. edycji Montreux Jazz Festival w 2011 roku.

Młody pianista dokonał nagrania 7 utworów Krzysztofa Pendereckiego, podejmując się zarówno ich reinterpretacji, jak i prób możliwie wiernego odczytania oryginałów oraz wariacji na temat kompozycji autora Trenu Ofiarom Hiroszimy. Piotra Orzechowskiego wspierał w jego przedsięwzięciu sam kompozytor.

Na płycie znalazły się następujące utwory:

1. Capriccio per oboe
2. Polymorphia
3. Stabat Mater
4. Lacrimosa
5. Larghetto
6. Sinfonietta per archi - Allegro Molto
7. Sinfonietta per archi - Vivace
8. Aria
9. Sonorist Variation I
10. Sonorist Variation II
11. Sonorist Variation III
12. Sonorist Variation IV
13. Sonorist Variation V
14. Aria da capo

Piotr Orzechowski (ur. 31 grudnia 1990 roku w Krakowie) – pianista jazzowy i kompozytor znany jako Pianohooligan, jeden z najbardziej utytułowanych polskich muzyków młodego pokolenia. Zwycięzca 13. edycji prestiżowego konkursu Parmigiani Montreux Jazz Solo Piano w ramach Montreux Jazz Festival w Szwajcarii (2011) oraz wielu nagród i wyróżnień najważniejszych festiwali i konkursów w Polsce. Występuje jako pianista solowy, równolegle przewodząc kwartetowi jazzowemu High Definition, z którym wygrał kilka międzynarodowych konkursów, m.in. Jazz Hoeilaart 2011 w Belgii. W 2012 roku ukazała się jego debiutancka płyta Experiment: Penderecki. Mieszka w Krakowie.

W NINATECE znalazły się cztery fragmenty utworów z płyty Piotra Orzechowskiego Experiment: Penderecki.

  • Piotr Orzechowski - fortepian
  • Krzysztof Penderecki - kompozytor

Zaloguj się aby dodać komentarz 

Nie ma jeszcze komentarzy, może warto dodać własny ?

Zobacz także

  • muzyka Dodaj do Twojej kolekcji CC

    Szczegóły
    Flood, to jak pisze autor, esencja materialnej muzyki. W video widzimy wszystko, co można usłyszeć; organiczne, kształty, komórki, cząsteczki – fragmenty muzyki uformowane przez impuls, rytm i wibracje. Nie ma tu żadnej opowieści tylko przepływ.

    czas trwania: 04'10"

    rok produkcji: 2012

    reżyser: Radosław Deruba

    kategoria: muzyka

  • muzyka Dodaj do Twojej kolekcji CC

    Szczegóły

    Głos jak muzyka mając, czemuż przy muzyce
    Smutniejesz? Słodycz słodzi, szczęście uszczęśliwia:
    Ty zaś porządek rzeczy wywracasz na nice,
    Gdy tylko przykrość cieszy się, a zgrzyt ożywia.
    Jeśli w małżeńskie pary połączone tony
    Zgodnymi dwudźwiękami ucho twoje kolą –
    Czynią ci tylko czuły wyrzut, że kanony
    Pisane na dwa głosy pragniesz śpiewać solo.
    Słuchaj, jak struna, gdy ją dłoń grajka potrąca,
    W drugiej strunie znajduje harmonijne echo –
    Ojca z matką i dzieckiem więź równie gorąca
    Zespala w jedność, kiedy śpiewają z uciechą;
    I strun tak wiele jedno bezsłowne przesłanie
    Śpiewa ci: "Kto samotny - nic zeń nie zostanie".

    William Shakespeare, 8, w: Sonety, tłum. Stanisław Barańczak

    czas trwania: 04'29"

    rok produkcji: 2008

    kategoria: muzyka

  • animacje Dodaj do Twojej kolekcji CC

    Szczegóły
    O Słodkie rytmy zadbał w tym filmie Krzysztof Penderecki. Nic więc dziwnego, że muzyka jest tu bohaterem równie ważnym, co pszczoły, na których w pierwszej kolejności skupia się etiuda. Nasączony ciepłymi kolorami film Kazimierza Urbańskiego z 1965 roku wchodzi w niezwykły świat pszczół, chwilami lepki jak miód, ospały, chwilami bardzo dynamiczny, agresywny, niebezpieczny. Zrealizowany przy użyciu różnych technik krótki metraż sprawia, że przez chwilę możemy nawet popatrzeć na świat oczyma pszczoły. Owady Urbańskiego zmieniają się tymczasem w niespokojne, wirujące plamy.

    czas trwania: 06'46"

    rok produkcji: 1965

    reżyser: Kazimierz Urbański

    kategoria: animacje

  • muzyka Dodaj do Twojej kolekcji CC

    Szczegóły
    W śmierć jak w sen odejść pragnę, znużony tym wszystkim:
    Tym, jak rzadko zasługę nagradza zapłata,
    Jak miernota się stroi i raduje zyskiem,
    Jak czystą ufność krzywdzi wiarołomstwo świata,
    Jak hańba blask honoru rychło brudem maże,
    Jak żądza na złą drogę dziewiczość sprowadza,
    Jak zacność bezskutecznie odpiera potwarze,
    Jak moc pospólną trwoni nieudolna władza,
    Jak sztuce zatykają usta jej wrogowie,
    Jak naukę w pacht biorą ignorantów stada,
    Jak prostą prawdomówność głupotą się zowie,
    Jak dobro złu na sługę najwyżej się nada.
    Znużony – odejść pragnę; lecz chęć w sobie dławię:
    Jeśli umrę, sam na sam z światem cię zostawię.

    William Shakespeare, 66, w: Sonety, tłum. Stanisław Barańczak

    czas trwania: 04'28"

    rok produkcji: 2008

    kategoria: muzyka

  • muzyka Dodaj do Twojej kolekcji CC

    Szczegóły
    Niezwykły utwór Béli Bartóka z roku 1936 w fenomenalnym wykonaniu Polskiej Orkiestry Radiowej pod dyrekcją Łukasza Borowicza. Nagranie zrealizowano podczas koncertu w dniu 26 maja 2011 roku w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego, w ramach projektu Muzykoteka Szkolna.

    czas trwania: 33'35"

    rok produkcji: 2011

    reżyser: Piotr Jaworski

    kategoria: muzyka

  • muzyka Dodaj do Twojej kolekcji CC

    Szczegóły

    Inne mają zachcianki – ty masz raczej wolę,
    Więcej woli niż trzeba, i wolę w zapasie.
    Do tego – Will cię dręczy, próbując w mozole,
    Czy do twej woli jego wolę dodać da się.
    Czyż nie pozwolisz, aby wola twa pojemna
    Choć raz dla woli Willa schronieniem się stała?
    Czy tylko wola innych zda ci się przyjemna,
    A mojej – brzask nadziei nigdy nie zapała?
    Morze, choć pełne wody, i w dodatku soli,
    Wchłania deszcze – w podobnej roli i ty, miła,
    W wolę bogata, do swej tak przestronnej woli
    Wpuść wolę Willa, by twą wolę wypełniła.
    Niech suplikanta twoja odmowa nie boli:
    Daj mu woli czynić zadość twojej woli.

    Jeśli dusza cię złaje, żeś mnie dopuściła,
    Mów jej, ślepej, że wolą twą jest gościć Willa;
    Dusza bo wie, że wola Willa jest ci miła:
    Gdy wypełnia twą wolę – słodka to idylla.
    Gwoli twej woli otwórz dla woli podwoje
    Skarbca miłości – niech się okazami woli
    Tłumnie napełnia, wśród nich bowiem i ja stoję,
    A kto sam – nie odegra w ważnej sprawie roli.
    W gromadzie niechaj wejdę nie zauważony,
    Choć imię moje Will, a Will to wola;
    Wypełniać twoją wolę – oto Willa rola.

    William Shakespeare, 135, 136, w: Sonety, tłum. Stanisław Barańczak

    czas trwania: 02'44"

    rok produkcji: 2008

    kategoria: muzyka

Narodowy Instytut Audiowizualny

All Rights Reserved 2011 Narodowy Instytut Audiowizualny