Ludzie

Wersja do wydruku

Alexander Bard
W 1999 roku wygłosił serię wykładów na temat dramatycznych implikacji socjologicznych, wynikających z rewolucji mediów interaktywnych. Punktem wyjścia dla refleksji Barda była historia widziana z perspektywy cybernetyki. Wykłady okazały się przebojem, a wydawcy walczyli o prawo do wydania ich w postaci książki. W rezultacie ukazał się tom "The Netocrats - Digital Class Wars And Life After Capitalism", który Bard napisał razem z Janem Söderqvistem. Książka ukazała się po szwedzku w 2000 roku, po czym została przetłumaczona na 11 języków (wyd. pol. „Netokracja. Nowa elita władzy i życie po kapitaliźmie”, 2006) i stała się światowym bestsellerem. Kolejna wspólna praca Barda i Söderqvista, “The Global Empire”, została wydana w Szwecji w 2003 roku.
Alexander Bard wprowadza w życie idee, które sam głosi. Kieruje dziewięcioma międzynarodowymi tematycznymi sieciami internetowymi, w tym “The Philosophy Network”, która łączy 70 myślicieli z całego świata. Bard angażuje się w działalność polityczną, w ramach której jego ulubionymi tematami są zachowania społeczne i postawy wobec seksualności, narkotyków i mniejszości etnicznych. Po odbyciu siedmioletnich badań nad starożytną religią zoroastriańską, w 1993 roku Bard stał się drugim w historii mieszkańcem Zachodu, który przeszedł na Zoroastrianizm. Jest członkiem rady Kongregacji Zoroastriańskiej w Sztokholmie i założycielem globalnej Asha Network, jednoczącej z pomocą internetu Zoroastrian z całego świata. Alexander Bard jest jednym z najlepszych w Skandynawii hodowców koni kłusaków.

Edwin Bendyk
dziennikarz, publicysta i pisarz. Pracuje w tygodniku „Polityka”, gdzie zajmuje się głównie tematyką cywilizacyjną oraz wpływem rozwoju nauki i techniki na kulturę, życie społeczne, polityczne i gospodarcze. Wykłada w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej, Collegium Civitas i Centrum Nauk Społecznych Polskiej Akademii Nauk. Opublikował książki „Zatruta studnia”, W.A.B. 2002 i „Antymatrix”, W.A.B. 2004. Prowadzi bloga „Antymatrix” na stronie internetowej tygodnika "Polityka".

Mirosław Filiciak 
medioznawca, adiunkt w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej, redaktor kwartalnika "Kultura Popularna". Jego zainteresowania ogniskują się na przecięciu zjawisk kultury współczesnej i mediów cyfrowych.

Paul Gerhardt
Paul Gerhardt prowadzi projekt Creative Archive dla brytyjskiego nadawcy publicznego BBC i koordynuje prace Creative Archive License Group. Studiował na uniwersytetach w Hull i Oksfordzie, doktoryzował się ze stosunków międzynarodowych. Rozpoczął karierę zawodową w edukacji dorosłych, jako wykładowca i organizator w Workers' Educational Association. W 1982 roku współtworzył International Broadcasting Trust, jednocześnie pracując nad programem “Battle for the Planet” dla kanału Channel 4. W 1987 roku przeniósł się do Thames Television, gdzie pracował na stanowisku producenta odpowiedzialnego za programy edukacyjne (Network Educational Officer). Karierę w BBC rozpoczął w 1991 roku, pracując nad rozwojem pasma audycji nocnych. W 1995 roku stworzył BBC Learning Zone oraz BBC Two. W 1997 roku zajął stanowisko szefa zamówień (Head of Commissioning) w BBC / Open University. Był odpowiedzialny za renegocjację zasad współpracy w ramach projektu, dzięki czemu programy wyprodukowane przez Open University, takie jak “Rough Science”, były prezentowane w najlepszym czasie antenowym nadawcy. Od 2001 do 2004 zarządzał działem edukacyjnym BBC (Controller, Learning). Był odpowiedzialny za strategię nauczania dorosłych oraz kampanie takie jak “The Big Read” (Wielkie czytanie).

Justyna Hofmokl
socjolog, kończy doktorat w Szkole Nauk Społecznych IFiS PAN, współkoordynuje projekt Creative Commons Polska. Zajmuje się społecznymi aspektami nowych technologii, interesują ją przemiany rynku mediów i związane z nimi nowe możliwości tworzenia i dzielenia się dobrami kultury.

prof. Henry Jenkins
dyrektor komparatystyki mediów w Massachusetts Institute of Technology, autor i redaktor licznych książek poświęconych popkulturze i mediom. Sam siebie określa jako badacza mediów, ale też miłośnika kultury popularnej. Na początku kariery silnie związany z fandomem science-fiction, do dziś jest obrońcą kultury fanowskiej i młodzieżowej – po masakrze w Columbine bronił gier komputerowych przed amerykańskim Senatem. Natomiast w trakcie Światowego Forum Ekonomicznego nawoływał do stworzenia bardziej przyjaznego użytkownikom modelu praw własności intelektualnej. Lista inicjatyw, w które jest zaangażowany obejmuje m.in. projekt New Media Literacies, mający na celu silniejsze zintegrowanie edukacji medialnej z nauczaniem w amerykańskich szkołach oraz konsorcjum The Education Arcade, badające możliwości wykorzystania gier wideo w edukacji, a także Convergence Culture Consortium pomagającego największym firmom branży medialnej nadążyć za przemianami w świecie mediów. Jego najnowsza książka „Kultura konwergencji“ (org. „Convergence Culture“), która w listopadzie zostanie wydana w Polsce, poświęcona jest społecznym, kulturowym, technologicznym i ekonomicznym zmianom współczesnego pejzażu mediów. To książka o twórczych napięciach pomiędzy interesami korporacji i aktywnością konsumentów. Jej bohaterami są odbiorcy oraz twórcy programów telewizyjnych, filmów, gier wideo i komiksów.

Rob van Kranenburg
Rob van Kranenburg jest teoretykiem mediów i innowacji. Zajmuje się strategiami negocjacji nowych technologii i praktyki artystycznej, w szczególności związanymi z ubicomp (wszechobecną komputeryzacją) oraz rfid (identyfikacją poprzez fale radiowe); związkiem między formalną i nieformalną polityką kulturalną i ekonomiczną; oraz wymogami zrównoważonej ekonomii kulturowej. Pracował z prof. Ronaldem Soetaertem na Wydziale Edukacji Uniwersytetu w Ghent nad pojęciami, metodami uczenia i modułami nauczania online wynikającymi z idei multiliteracies. W 2000 roku został koordynatorem programów edukacji medialnej w centrum kultury i polityki de Balie w Amsterdamie oraz nauczycielem-koordynatorem programu nowych mediów na Wydziale Filmu i Telewizji na Uniwersytecie w Amsterdamie. Odnosząc wrażenie, iż jest to zbyt młoda dziedzina badań, by skupiać się na opisywaniu jej historii, rozpoczął współpracę z projektem Doors of Perception i zredagował razem z Johnem Thackarą Doors 7 pod tytułem “Flow, the design challenge of pervasive computing”. W 2003 roku prowadził kurs doktorancki poświęcony performansowi, teatrowi i sztuce w ramach APT, Arts Performance Theatricality. Przez ostatnie trzy lata pracował na niepełnym etacie jako współdyrektor, a obecnie menadżer projektów, w Virtual Platform, holenderskiej organizacji zajmującej się polityką e-kulturową. Wykłada teorię mediów zlokalizowanych w Post St Joost (studia magisterskie o Sztuce Autonomicznej), HKU EMMA (studia magisterskie o projektowaniu interakcji) oraz wzornictwo przemysłowe na Uniwersytecie Technicznym w Eindhoven. Od wrzesnia 2007 będzie przewodził nowemu programowi studiów licencjackich z projektowania doświadczeń ambientalnych w HKU, Hilversum. Współpracował również z Mediamatic, Waag Society for Old and New Media, TEKS Trondheim , JISC, CTI Patras, Atlantis Research, Open University Netherlands, City of Breda , Institute of Network Cultures.

Andrzej Sapkowski
urodził się 21 czerwca 1948 roku, mieszka w Łodzi. Jest absolwentem Uniwersytetu Łódzkiego. Przez dwadzieścia lat pracował w polskim handlu zagranicznym. Od kilku lat zajmuje się wyłącznie pisarstwem. Krótkie opowiadania o różnej tematyce pisywał i publikował od lat siedemdziesiątych. Za prawdziwy początek działalności literackiej należy uznać opowiadanie “Wiedźmin”, wysłane w roku 1986 na konkurs ogłoszony przez miesięcznik “Fantastyka”. Opowiadanie zajęło III miejsce w konkursie, a przez czytelników “Fantastyki” zostało uznane za najlepsze opowiadanie roku. Od 1986 roku Andrzej Sapkowski opublikował dwadzieścia opowiadań i nowel oraz siedem książek. Publikuje również teksty krytyczne, recenzje i felietony w różnych miesięcznikach. Pisarz jest laureatem wielu nagród m. in. Nagrody Fandomu Polskiego im. Janusza A. Zajdla (pięciokrotnie). Zdobył również najbardziej prestiżową nagrodę literacką roku 1998 - przyznawaną przez tygodnik “Polityka” - Paszport “Polityki”. Andrzej Sapkowski zrewolucjonizował polską fantasy. Nie rekonstruuje baśniowej przeszłości - wątki mitów i legend z różnych miejsc i czasów są dlań jak słowa artystycznego języka pozwalającego mówić o uniwersalnych emocjach, tęsknotach duszy. Ta wielopoziomowa proza zachwyca wielu czytelników, którzy znajdują w niej wyszukany archaiczny świat, brawurową przygodę, humor - lekko cyniczny, szaloną miłość, meandry przeznaczenia, sugestywny nastrój, a także erudycyjną rewizję wielu kulturowych schematów, wspaniały język i wyobraźnię, elegancką drwinę ze współczesności. Stworzony przez pisarza bohater - wiedźmin Geralt - stał się ulubioną postacią niezliczonych rzesz czytelników.

Alek Tarkowski
socjolog, doktorant w Szkole Nauk Społecznych IFiS PAN, pisze doktorat o używaniu internetu z perspektywy konstruktywistycznej socjologii technologii i mediów. Stypendysta Fundacji Nauki Polskiej. Współkoordynuje projekt Creative Commons Polska, współpracuje z pismem "Kultura Popularna". Interesuje się relacjami między kulturą i systemem własności intelektualnej, kulturą remiksu i cyfrową kulturą popularną oraz socjologią nowych mediów i technologii.