Opublikowany przez Centrum Cyfrowe raport „Obiegi kultury. Społeczna cyrkulacja treści” jest poświęcony analizie zjawiska nieformalnej wymiany treści kultury w Polsce. Opisuje, jak książki, muzyka i filmy krążą wśród Polaków, którzy czasem je kupują, częściej jednak zdobywają wykorzystując internet, pożyczają od znajomych lub kopiują. Autorzy nie stawiają jednak wyraźnej granicy między obiegiem legalnym i nielegalnym – bo granice między nimi są rozmyte i często nieczytelne dla ich uczestników. Nie jest to więc raport o „piratach”, a po prostu o ludziach uczestniczących w praktykach nieformalnej wymiany treści. Projekt, którego efektem jest raport, miał charakter eksploracyjny – zamiast przyjęcia sztywnych założeń i ich późniejszej weryfikacji, postawiono na analizę ankietowych zapisów deklarowanych przez respondentów działań i postaw oraz wyrażanych opinii. Wszystko po to, by zrozumieć, jak często, w jaki sposób i z jakich powodów Polacy korzystają z nieformalnych obiegów kultury. »

Przez digitalizację oddolną rozumiemy zaangażowanie w proces digitalizacji dziedzictwa kulturowego osób i instytucji spoza kręgu podmiotów tradycyjnie zajmujących się digitalizacją: instytucji kultury takich jak biblioteki, archiwa i muzea, czy wyspecjalizowanych firm komercyjnych z nimi współpracujących. Oddolna digitalizacja w przypadku treści „zrodzonych cyfrowo” wiąże się z szerszym procesem demokratyzacji procesu współtworzenia kultury. Proponujemy termin „digitalizacja oddolna” by wskazać, że – tak jak inne działania oddolne – proces ten powoduje uzupełnianie zinstytucjonalizowanych projektów przez działania bardziej nieformalne, rodzaj ruchu społecznego na rzecz digitalizacji kultury. Proces ten można również określić jako digitalizację obywatelską – przez nawiązanie do koncepcji nauki obywatelskiej (citizen science) i dziennikarstwa obywatelskiego. Można również mówić o digitalizacji partycypacyjnej – odwołując się do koncepcji kultury partycypacyjnej Henry’ego Jenkinsa. To kultura, w której istnieją relatywnie słabe bariery dla zaangażowania społecznego i artystycznej ekspresji; istnieją mechanizmy wsparcia dla procesu dzielenia się twórczością; i której uczestnicy mają poczucie, że ich wkład w kulturę jest istotny, oraz czują do pewnego stopnia istnienie więzi społecznych wynikających z kulturowej współpracy. Tą charakterystykę można odnieść do oddolnego procesu digitalizacji. »