Wprowadzenie do audiodeskrypcji

Kolebką polskiej audiodeskrypcji jest Białystok. To właśnie w tym mieście autorzy niniejszej publikacji zrealizowali pierwsze w Polsce pokazy audiodeskrypcji w kinie, teatrze, galerii oraz przeprowadzili pierwsze szkolenia z zakresu jej tworzenia.

Audiodeskrypcja (ang. audio description) wywodzi się ze Stanów Zjednoczonych. Pierwsze teoretyczne podstawy opisywania treści obrazu osobom niewidomym opracował w latach 70. ubiegłego wieku Gregory Frazier z San Francisco State University. Oficjalnie system audiodeskrypcji uruchomiono w 1981 roku w waszyngtońskim teatrze Arena Stage. Przy pomocy istniejącego już w nim sprzętu wzmacniającego dźwięk, a tym samym umożliwiającego jego odbiór osobom niedosłyszącym, niewidoma od dziecka Margaret Pfanstiehl i jej mąż Cody Pfanstiehl opracowali i wdrożyli pierwszy na świecie system narracji opisowej dla niewidomych, nazwany później audiodeskrypcją. Pod koniec lat 80. ponad 50 placówek wystawiało już część przedstawień z audiodeskrypcją.

W połowie lat 80. idea audiodeskrypcji przebyła drogę przez Atlantyk i trafiła na kontynent europejski i scenę małego, brytyjskiego teatru Robin Hood w mieście Averham, w hrabstwie Nottinghamshire. Dzięki zastosowaniu miniaturowych odbiorników ze słuchawką, podobnych do tych, jakie stosuje się przy tłumaczeniach symultanicznych, widzowie teatralni w przerwach pomiędzy dialogami mogli usłyszeć werbalny opis scen. Jeden z mecenasów teatru – dramatopisarz Norman King – sugerując się tym, jak wiele korzyści przynoszą opisy, zachęcił Królewski Teatr w Windsor do rozpowszechnienia audiodeskrypcji na większą skalę.

Link do całego artykułu: Wprowadzenie do audiodeskrypcji


jenschapter3, flickr, CC BYjenschapter3, flickr, CC BY

Opublikowano: 21.06. 2011 11:48

Zobacz także

Narodowy Instytut Audiowizualny

All Rights Reserved 2011 Narodowy Instytut Audiowizualny