Zostałeś zalogowany. Za X sek. strona zostanie przeładowana.

Logo NInA
mat. promocyjne, DI Factory
Powrót

Popiół i diament. Część pierwsza 1959-89 | W oczach Zachodu

Zapraszamy do lektury artykułu z cyklu poświęconego zagranicznej recepcji polskich filmów. Prof. Barbara Giza, bazując na zbiorach FINA, przedstawi w nim najważniejsze osiągnięcia polskiego kina widziane oczami zagranicy, często zaskakująco odmiennie od polskich interpretacji. Tym razem przeanalizowane zostały recenzje i artykuły poświęcone kultowemu, nagradzanemu filmowi „Popiół i diament” Andrzeja Wajdy.

Wprowadzenie

Lektura zagranicznych recenzji Popiołu i diamentu pokazuje, w jakim kontekście odbierana była twórczość młodego Andrzeja Wajdy na Zachodzie. W artykułach tych pojawiają się porównania do László Benedeka, Johna Forda czy Luisa Buñuela. W dziełach Wajdy filmoznawcy dostrzegali nawiązania do francuskiej Nowej Fali i włoskiego neorealizmu. Zastrzegali jednak, że jest to kino wyjątkowe - bardzo emocjonalne, poetyckie, wskazujące na malarskie doświadczenia twórcy. Recenzenci starają się również zarysować dramatyczne tło historyczne Popiołu i diamentu, a także poświęcają dużo uwagi zdjęciom oraz grze aktorskiej. W artykułach pojawiają się również pojedyncze zarzuty w stosunku do języka filmowego polskiego reżysera a nawet sugestie czy też porady dla początkującego twórcy. 

 

Pobierz pełny artykuł | PDF

Zobacz również